STAX

Standaard Ajax is het resultaat van een fusie tussen twee oudere Gentse clubs: Standaard Gent en Ajax Gent

Het begon officieel allemaal op 13 januari 1951 met de oprichting van Ajax Sportvereniging, die twee afdelingen omvatte: atletiek en basketbal. Onder impuls van zijn stichter - Pastoor Marcel De Wilde - kende de atletiekvereniging vlug succes. En het ging vlug vooruit! De eerste beker (interclubklassement bij de cadetten) werd in april 1951 gewonnen. In mei 1951 organiseerde Ajax zijn eerste interclubkampioenschappen.

In 1961 vierde Ajax zijn 10-jarig bestaan. Het kon toen al een fraaie erelijst voorleggen met onder andere titels in het BK interclub cadetten en veldlopen en interclub tweede afdeling piste. Ajax had zich in die periode ontwikkeld tot een specialist in de aflossingswedstrijden als Oostende en Dwars door Gent. Voor de eerste Belgische titel zorgde Paul De Zutter. Hij werd in 1962 met 6m76 Belgisch Kampioen verspringen. Organisatorisch scoorde Ajax ook goed met onder meer zijn bekende Sint-Niklaas veldloop waarval de twaalfde editie werd gewonnen door Hedwig Leenaert. Het werd de eerste overwinning van een Ajacied.

15 jaar Ajax werd gekenmerkt door een nieuwe benaming Ajax sportvereniging (zonder Gent). Vier titels: Julien Termont (schijf senioren), Willy Verstraeten (hoog senioren), Frans Hoste (schijf) en Antoine Van Den Braembussche (hinkstap) vormden het begin van een indrukwekkende reeks. Ajax bleef maar groeien. Er kwamen onderafdelingen in Lokeren, Eeklo en Deinze. In de interclub ging het ook voor de wind. In 1957 forceerde Ajax de poorten van de tweede afdeling. Twaalf jaar later promoveerde het naar eerste categorie.

1981: Dertig jaar Ajax. Ondertussen was er veel veranderd. De traditionele mannenburcht Ajax werd veroverd door "eva's". De Ajax-Famkes zoals ze genoemd werden, betwisten hun eerste interclub met een complete ploeg. Ajax eindigt vierde.

In 1982 werd een kunststofpiste aangelegd in de Brielmeersen in Deinze. Het moment voor de hele Ajaxfamilie om naar de Brielmeersen te verhuizen. De Gentse kern oriënteerde zich vooral op de recreatieve atletiek (jogging). Deinze was competitief gericht. En de piste van de Brielmeersen werd qua meetings een begrip.

In 1996 waren de Deinse en Gentse kernen uit elkaar gegroeid. Deinze besliste het alleen te doen en op de Brielmeersen ontstond een nieuwe club: AC Deinze. In Gent beleefde men de wedergeboorte van Ajax SV.

 Standaard Gent was een club met meer dan 50 jaar atletiekervaring. In 1948 werd Atletiekclub Daring Gent opgericht (toen met een groenwitte uitrusting). In 1955 fusioneerde de atletiekclub met de voetbalclub Standaard Gent waarna het stadsbestuur aan de fusieclub aangepaste terreinen beloofde. Tezamen met de naamverandering werd rood de clubkleur. De voetbalclub is al lang verdwenen en het terrein is er nooit gekomen. Maar de atletiekclub heeft alles overleefd.

Tijdens de eerste decennia was de club een mannenbastion. Vrouwen mochten toekijken, mooi zijn en de was doen (niet evident na een echte winterse veldloop). Pistes waren assepistes (een echte luxe) maar ook dikwijls gewoon op het gras uitgetekend. Verplaatsingen werden per bus georganiseerd (of de atleten namen de fiets, de trein of de tram). Kortom, de tijd van helden, sagen en legenden. Vraag het maar eens aan Fons Eeckman, Pierre of Michel.

Na een periode van trainingen op het Storyplein kon de club terecht op de sportterreinen van het St-Lievenscollege waar een piste aangelegd werd waarop wedstrijden in "optimale omstandigheden" konden georganiseerd worden. Vanaf 1975 konden ook vrouwelijke atleten aansluiten (en STG organiseerde vele jaren een vrouwencross op het Westveld totdat de oprukkende verkavelingen en de steeds hogere eisen qua terrein dit onmogelijk maakten). Geleidelijk werd de minimumleeftijd verlaagd: van 14 jaar, over 10 jaar tot de huidige toestand waarbij jongeren vanaf 7 jaar aan atletiek kunnen doen.

Tijdens de voorbije vijftig jaar heeft de club een aantal plaatselijke kernen gekend: groepen atleten die, bij STG aangesloten, een atletiekwerking opzetten weg van het "moederterrein". Zulke kernen waren er in Heusden (nu nog actief in Destelbergen-Heusden als atletiekclub de Bloemenlopers), Massemen (de Kouterlopers), Merelbeke (de bestaande kern atletiekvereniging Merelbeke) en te Merendree (de Schipdonklopers). De kerngroep in Sint Amandsberg is ook gekend als atletiekclub Westveld. Op het einde was de club opgezet rond de kernen in Sint Amandsberg, Destelbergen-Heusden en Merelbeke.