Marathon Antwerpen 2008: De voorbereiding

Ingediend door Jeroen op 4 april, 2008 - 12:05

Op 20 april 2008 loop ik mijn eerste marathon. Ik heb gekozen voor Antwerpen in de eerste plaats omdat het niet ver rijden is en ten tweede omdat het parkoer vrij vlak zou zijn, dus ideaal voor een eerste marathon lijkt me.Begin september begin ik langzaam met de voorbereiding . Ik heb ongeveer 8 maand de tijd om me voor te bereiden op die 42 km en ne klets. Het langste dat ik tot nog toe gelopen heb is de 20 km van Brussel enkele jaren geleden. Langer dan 90’ heb ik nog nooit gelopen. Er is dus werk aan de winkel. Ik probeer mijn trainingen terug wat op te schroeven naar zeker 3x in de week. De eerste 2 maanden loopt alles vlot en ik kan opbouwen tot duurlopen van 20 km tegen eind oktober, alles gaat volgens plan.In november slaat het noodlot echter hard toe. Een zeer zware lumbale hernia verplicht mij tot 1 week bedrust en pas tegen half december kan ik terug beginnen te lopen. Eind december loop ik met veel moeit terug 17km.  Tegen eind januari sta ik terug waar ik begin november stond.  Ik begin te twijfelen of mijn doel wel haalbaar is. Toch beslis ik om door te gaan maar laat het plan om onder de 3 uur te lopen varen. Drie uur 15 à 3u30 lijkt me wel nog haalbaar. In de maanden februari en maart gaat het vlot. Ik kan tot 4 maal in de week, soms 5 maal, trainen maar blijf het toch enorm lastig hebben met die duurlopen boven het uur en een half. Mijn meeste lange trainingen beperken zich toch rond de 25 km, twee maal heb ik langer gelopen. Het zal moeten volstaan.Met nog vier weken voor de boeg voel ik dat het tijd wordt om af te bouwen deze laatste week ging het niet meer. Een verkoudheid en algemene vermoeidheid dwingen me om mijn laatste trainingen in te korten.

Jeroen.

( categories: )

gij liever....

na een 400-800m carrière over naar de marathon?  Gij liever dan ik!  Uiteraard moet het kunnen, Hugo De Smet heeft het vroeger ook nog gedaan.  Maar toch: veel succes!!!

Sommige mensen hebben

Sommige mensen hebben blijkbaar wat masochistische trekjes. Volgens mij heeft het iets te maken met door pijn opgewekte endorfine's maar toch zal ik het plezier van een marathon te lopen nooit echt begrijpen Smile.

ja, ik denk dat ik er nog

ja, ik denk dat ik er nog spijt van zal krijgen die laaste kilometers

En ...

... al aangekomen ?

verslag

mijn verslag lees je morgen, nog even wachten dus.

Jeroen