Hallo ,De reden is bekent door het mindere presteren.Moet waarschijnlijk al ziekte kiemen in mijn lijf gezeten hebben .Deze nacht niet anders dan moeten overgeven en gans mijn lijf doet zeer.Dus waarschijnlijk de griep wacht op dokter.

Groeten.

Toen ik rond 13u het park in Ninove betrad, was het volledig wedstrijdstil. De pauze was in volle gang en er werd dus niet gelopen. Al 25 STAX-atleten van benjamins tot cadetten hadden hun beste beentje voorgezet en een stevige wedstrijd afgewerkt.

Door de pauze in het programma was er tijd om op het gemak het parcours te verkennen. De zware lus door de beruchte modderwei net na de start was verdwenen. De reden daarvoor was dat er op het bewuste stuk gras een gloednieuw gebouw werd neergezet. In plaats van deze lus moesten de atleten een ommetje maken rond de speeltuin, waarbij ze drie keer een betonnen paadje moesten dwarsen. Via heel wat draaien en keren werd het uiterste punt van het parcours bereikt, waar een berg zachte, kleverige aarde de atleten dwong om iets trager te gaan lopen. De tweede helft van het parcours lag kurkdroog en helde lichtjes af. Een razendsnelle finish was dus mogelijk.

Bij de scholieren dames verweerde Aurelie zich dapper. Deze keer bereikte ze de finish met twee spikes aan haar voeten (en dus ook met propere sokken) op een negende plaats.

Bij de scholieren jongens hoopte Michael op een mooie wedstrijd, maar een zware ziekte enkele weken voor het provinciaal kampioenschap besliste daar anders over. Hij nam een degelijke start, maar werd naar het einde van de wedstrijd ver teruggeslagen. Hij finishte als elfde, maar was wel vierde eerstejaars. Nog een eind verder liep Pieter-Jan naar een 26^ste totaalplaats.

Na de scholieren was het tijd voor de korte cross. Eerst werden de dames het veld ingestuurd voor hun wedstrijd. Diederica knokte zich naar een negende plaats.

Daarna was het de beurt aan de mannen om 2500m af te werken. Van bij de start werd er meteen een erg hoog tempo gelopen, zodat ik het moeilijk had om een degelijke positie te behouden. Ik liep dan ook pas ergens halfweg het pak, terwijl Kevin een eind voor mij mee het mooie weer maakte. Maar in de tweede ronde werden de rollen plots omgedraaid. Heel wat mensen kregen last van hun snelle start en Kevin moest daarbij nog eens de eerste ziektekiemen proberen doorstaan. Ikzelf voelde me echter nog fris en langzaamaan schoof ik op naar voor. Toen ik de laatste 500 meter op volle kracht vooruit stoof, ging ik nog een man of zes voorbij (waaronder een stervende Kevin) om uiteindelijk op de 14^de plaats te eindigen. Kevin werd 23^ste.

Bij de masters dames liep Chantal in haar gekende, rustige stijl naar een plaats halfweg het deelnemersveld.

De grootste groep van de namiddag stond aan de start bij de junioren en masters heren. Bij de junioren dacht iedereen dat Angelo moedig zou strijden maar dat een podiumplaats te hoog gegrepen zou zijn. Maar doordat Frederik Van Der Elst de strijd moest staken en Angelo bijzonder sterk liep, kwam hij uit op een schitterende tweede plaats. Matthijs liep een erg verstandige wedstrijd en Filip wist met succes de zwarte piet van de laatste plaats op een ander zijn schouders te schuiven.

Bij de masters liepen Anick, Werner, Peter, Frank en Rik elk op hun eigen tempo de 7km lange wedstrijd uit.

Tot slot was er nog Elias die bijzonder moedig de strijd bij de senioren mannen aanvatte op de lange cross. Meer dan 10km moest hij afleggen en uiteindelijk slaagde hij erin om niet laatste te eindigen, wat gezien de weinige deelnemers en de sterke concurrentie best een goed resultaat was.

Met in totaal 41 deelnemers werd het clubrecord niet verbroken, maar toch kan STAX terugblikken op een mooi provinciaal kampioenschap veldlopen.

RIK KOMT MAN MET DE HAMER TEGEN OP 3700m VAN DE STREEP

122^e plaats geen correcte weergave van de wedstrijd

Meer dan 130 atleten meldden zich afgelopen zondag aan de start van het Provinciaal Kampioenschap voor Masters Heren in het Stadspark van Ninove, op een omloop, die nog maar weinig aan crossen deed denken.  Door de ongebreidelde bouwwoede in Ninove moest het parcours van de voorgaande jaren immers aangepast.  Het meestal zware, modderige stuk in de wei net voorbij de start was verdwenen en vervangen door een strook door de speeltuin ter plaatse.  Daarbij moest drie keer een betonnen paadje gedwarst worden waar amper zand was overgegoten. Een wegwedstrijd dus, op de startstrook en die geniepige lange lus die je net als je de aankomst denkt te bereiken nog moet beginnen, na.  Voor de rest was het snelheid troef.
De startstrook lag er redelijk drassig bij en ver achter de favorieten Vanderstraeten (VITA) en Damian (VOLH) nam ik dan ook een  uitstekend rustige start.  Mogelijke topfavorieten Vanderhoeven (VS) en Grammens (RIEM) gaven forfait, dus was het een beetje afwachten wie het initiatief zou nemen.  Ik nam bijna helemaal achteraan het pak wijd de eerste bocht en kon zo een deel van de drummende massa aan de binnenkant van de bocht voorbijgaan.  Ik nestelde me bij een eerste passage aan de “STAX-garde” net voorbij het brugje over het beekje in het parkje aan het speeltuintje langs het straatje dan ook knap een paar plaatsen voor de achterste gelederen.  Ik zwaaide even naar de massa clubsupporters die helemaal uit de bol gingen.  

Ik liep daar tussen mooi gezelschap op jaren: Schoenmaekers (VOLH), Schouppe (ACG) en Moerman (ASVO) en de andere kanshebbers op de titels 65+, 70+ en 75+ waren allemaal in mijn buurt te vinden.  Halfweg de eerste ronde moest ik wel lossen uit het pelotonnetje waar ik tot dan aanhing.  Ik gaf een 10 – 15 meter prijs en bleef daar een hele poos hangen.  Mede door dat ik luid werd aangemoedigd door de clubsupporters wou ik van geen plooien weten en beet mijn  tanden stuk om het gat niet te groot te laten worden.

Zo ook in het begin van de 2^e ronde; dichter komen lukte niet echt en achter mij bleef een groepje van 1 atleet nl. Schoenmaekers (VOLH), op enkele lengtes hangen.  Het zag er allemaal nog goed uit, de uitslag die ik voorspeld had na het gebrek aan training hing in de lucht.  Vooraan gaf een zoals altijd sterke Vanderstraeten  (VITA) er een snok aan en enkel Damian kon in de buurt blijven.  De kopgroep spatte uiteen en zo bleven er maar twee masters meer over voor de algemene masters titel.  Door het uiteen spatten van de kopgroep, kreeg ik jammer genoeg geen kans op een betere plaats, daarvoor liep ik al te ver achterop.  Integendeel uit de achtergrond dreigde een groter gevaar.  Het groepje dat achter me liep naderde snel en bij het ingaan van die geniepige lus aan het einde van de 2^e ronde was ik er dan ook aan voor de moeite.  De tegenstand in casu Schoenmaekers (VOLH) probeerde eerst links voorbij te komen.  Dat liet ik niet gebeuren want de modderduivel in mij roerde zich en ik pakte de atleet van VOLH vlot terug.  Maar daarna kwam  Schoenmaekers me rechts voorbij stuiven …. het was een zware hamer die ik daar tegen kwam.  Ik verloor niet minder dan 15” in die laatste lus tegen een atleet die meestal achter mij eindigt.  Dat zegt duidelijk genoeg.   En zeggen dat er dan nog 3700 meter te lopen viel.  Nou ja, lopen ... strompelen lijkt me een beter gepast woord.  In de 4^e en laatste ronde moest ik op het bankje in de speeltuin zelfs een minuutje bekomen voor ik de laatste 1500 meter kon aanvatten.  Drie tegenstanders liepen in die minuut voorbij, maar ik zou ik niet zijn als ik er daar niet nog een paar van weer bijhaalde en voorbijspurtte.Achteraf gezien was ik misschien beter nog iets rustiger gestart, maar wie niet waagt niet wint zegt men altijd.  Neem daarbij dat dit gebeurt op een zeer snel parcours (wanneer gaat dat nu eindelijk eens “cross” zijn dit jaar) dan is dit zeker geen drama voor mij, want hoe meer modder, hoe beter. Lager zinken kan ikniet.  Jammer dat de uitslag dus niet het juiste beeld weergeeft van de wedstrijd, maar dat zal mij een zorg wezen.  Achteraf kreeg ik toch weer veel lofbetuigingen van de clubsupporters …. we hebben het ooit anders geweten.

Ondertussen had Patrick Vanderstraeten (VITA) de maat genomen van een sterk stand houdende Ion Damian (VOLH) en kroonde zich terecht tot provinciaal kampioen 2008! Proficiat man!

R.

Met dank aan J.