Welkom thuis - proficiat voor de prestaties. Nu even uitrusten en dan op naar de volgende uitdaging.

Hallo iedereen,

Ik ben nu al even thuis en begin stilaan terug uitgerust te geraken. Het EK heeft me toch veel krachten gekost, maar dat is natuurlijk niet meer dan normaal. De honger naar wedstrijden is er wel al terug, dus dat is een goed teken. Ik ga nog even een verslagje schrijven over het EK voor zij die graag wat meer willen weten over hoe alles verlopen is en zo. Algemeen kan ik zeggen dat het een heel leuk EK was, leuk in de zin van leuk gezelschap, veel supporters (mijn ouders, zus, nicht en Ellen waren helemaal naar daar gereden om te komen supporteren),... Het was heel goed weer in Hongarije, heel warm en veel zon. Het was wel wat moeilijk om goed te slapen met de hitte, er was geen airco op de kamers en we lagen aan de zuid-kant, dus rond een uur of 6 was het snikheet. Ik hoef dan ook niet meer te vertellen dat ik heel slecht geslapen heb, als ik 5-6u per nacht sliep was het al veel. Daarbij kwam dan ook nog dat ze nog aan ons "hotel" aan het werken waren en er rond een uur of 7 dus veel lawaai was door machines en zo... niet ideaal dus. Ons hotel was eigenlijk een studentenhuis, maar wel helemaal nieuw, mooie kamers, in een heel mooie omgeving. Het was op de campus van de universiteit en er waren een paar heel mooie gebouwen. Het ontbijt konden we daar in de buurt eten, maar voor 's middags en 's avonds moesten we steeds met een bus naar het restaurant. De Belgen lagen, zoals gewoonlijk, weer het verst van alles, maar goed, het was maar 10 min of zo, dus viel wel mee.

Dan de wedstrijden zelf. Mijn reeks won ik makkelijk, ik was goed gestart en kon na 5 horden al "gecontroleerd" lopen, ik wou gewoon zien dat ik 1e was, meer hoefde nog niet, en dat deed ik ook. In de halve finale zat ik al bij Jessica Ennis en Nevin Yanit, dus een beetje een finale "avant la lettre", vond ik, en daar werd ik mooi 3de in 13"25 met een fameuze tegenwind van -1,9! Die halve finale gaf me een heel goed gevoel, ik voelde me sterk, en had de indruk dat ik in de finale echt wel mee zou doen voor de medailles, ik had het gevoel dat ik groeide in het tornooi, en dat ik de dag nadien nog sterker zou zijn. De dag van de finale was het lang wachten aangezien ik pas om 19u50 moest lopen, maar dat ben ik ondertussen al wel gewoon. Het was die dag heel warm, maar tegen de avond begon het gelukkig toch al een klein beetje af te koelen. De opwarming ging heel goed, ik was er helemaal klaar voor. Maar dan in de oproepkamer voelde ik me toch wat zwak, de fut was er een beetje uit, ik probeerde me op te peppen, maar dat lukte niet echt. Ik had precies geen kracht meer, ik maakte een vuist, maar dat voelde maar slapjes aan. Maar ik heb al genoeg ervaring om me daardoor niet te laten ontmoedigen. Ik concentreerde me goed. Er was eerst een valse start, de 2e keer waren we goed weg. Ik nam een goede start en ging goed mee met de Turkse, ik lag heel lang 2de, maar ik moest op het einde de rol lossen. Het vat was leeg, ik kwam op de 7de horde mezelf tegen, plots draaiden mn benen niet meer, ik perste er alles uit wat ik had, maar voelde me vertragen. Ik kwam over de meet en voelde direct dat ik 4de was, ook al had ik alleen de Turkse voor me gezien, ik voelde het gewoon, en zo was het ook. Jammer natuurlijk, maar ik heb alles gegeven wat ik had, en dan moet je eerlijk zijn en zeggen dat de anderen, op dat moment, beter waren. En uiteindelijk, 13"12 met wat tegenwind, slecht kan je dat niet noemen. Ik was dus wel wat teleurgesteld, maar toch ook wel tevreden. 4de van Europa, daar ben ik toch behoorlijk fier op. En het belangrijkste is dat ik heel goed bezig ben, ik blijf vooruitgang maken, dook dit seizoen al eens onder de 13" en heb er een mooi EK op zitten, je hoort me dus zeker niet klagen. Maar toch heb ik het gevoel dat ik nog niet alles bereikt heb wat ik kan bereiken deze zomer, ik ben dan ook nog gemotiveerd om dit seizoen nog een paar keer stevig uit te pakken. Misschien binnenkort nog op eigen bodem, of anders in Bangkok of wie weet ook in Osaka. Ik kijk er alvast naar uit!

Ah ja, ik zou het nog vergeten, dan nog onze TERUGREIS! We moesten om 5u al uit ons bed, en aangezien het de avond er voor "after-party" was, moet ik niet uitleggen dat ik niet veel geslapen had. We moesten dan nog een uur wachten aan ons hotel, omdat de Italianen, die ook op onze bus moesten, met hun zatte botten de muur beklad hadden en de schadevergoeding niet wouden betalen. Uiteindelijk vertrok de bus toch nog, en na een kleine 3u in een oververhitte bus, kwamen we aan in Budapest waar we normaal ons vliegtuig huiswaarts zouden nemen. Helaas, onze vlucht was vertraagd, en werd dan nog een 2de keer vertraagd en uiteindelijk zelfs afgelast!! Daar zaten we dan... Na veel over en weer bellen en lopen, bleek dat we een andere vlucht konden nemen, maar daarvoor moesten we naar een andere luchthaven in Budapest. Wij met al ons valiezen over straat en op een lijnbus naar de andere luchthaven. Daar hebben we dan uiteindelijk een vlucht om 20u20 genomen naar Zaventem, ik was om middernacht thuis! Stikkapot natuurlijk, ik moet er nog altijd een beetje van bekomen,hehe, maar goed, beter zoiets meemaken bij de terugreis dan bij de heenreis, en zo hebben we toch weer iets om te vertellen.

Goed, dit zal wel volstaan denk ik, het was hoe dan ook alweer een FANTASTISCHE ervaring!

Vele groetjes,

ELine

"If you can DREAM it, you can DO it" (W. Disney)