Op zaterdag 15 september had ik veel stress. Op die dag ging namelijk onze eerste recreatieve triatlon door. Voor een bende van 41 kinderen en een 15tal ouders streefden we dat alles piekfijn inorde was en persoonlijk vond ik dat het zéér goed ging. Er zijn zeker nog een aantal punten te verbeteren, maar dat komt inorde voor volgend jaar.

We gingen van start om 14u aan het zwembad van Merelbeke, waar 3 banen ter beschikking lagen. De kleinsten zwommen wat ze konden, terwijl groep 2 en groep 3 een 20 of 30 lengtes moesten zwemmen.Eenmaal klaar werd er snel naar de kleedkamer gelopen en mijn vrees bij de kleinsten dat het vrij traag zou gaan, was ongegrond. Iedereen was in een mum van tijd klaar en ging meteen in de juiste groep staan. Super! 

In 3 groepen vertrokken we voor een fietstocht van ongeveer 1u. Ikzelf begeleidde met 4 ouders de kleinsten. Alles liep gesmeerd. Zelf heb ik weinig moeten doen, zodat ik ook wat kon genieten. Dank aan Luc, Connie, Werner en Koen. Connie en ik keerden met de allerkleinsten  een afslag vroeger richting ons plein waar zij ondertussen wat konden spelen. De anderen deden er nog zo’n 8tal km bij. 

Groep 2 onder leiding van Peter, Ann en Erwin maakten een mooie toer richting Melsen. Dat ze goed doorreden, zag je aan de gezichtjes bij aankomst. Mooie rode ‘tootjes’. Groep 3 heb ik enkel zien rijden aan de overkant van de Schelde. Zij maakten een langere lus en fietsten er op los. Alles werd in goede banen geleid door Peggy, Sylvia, Ilse en Sven. 

Iedereen kwam ongeveer tegelijk binnen en we pauzeerden héél even met een koek en een watertje. Dank aan Belinda voor het uitdelen. Na een luttele 5 minuten verzamelden we aan de start van een prachtig parcours opgesteld door Maurice. t Was enorm tof ons normaal rondje niet te hoeven lopen, maar eens iets met kronkels en bochten te lopen. 

Nog beter was dat de ouders ook meeliepen, wat een gezellige boel. Sommigen overtroffen zich, zoals Peggy, en ook Werner, ze konden gewoonweg niet stoppen. Ik heb ook 2 Duracelkonijnen gezien in Pieter-Jan en Nils, ze gingen hard te keer. (en hebben waarschijnlijk goed geslapen?) Maar vooral iedereen die zonder te morren zijn aantal minuten liep. Ook riepen en klapten de toekomende ouders naar onze kinderen wat toch wel een vreugdegevoel aan hen gaf. Mensen, we zijn klaar voor de oefencross!!! 

Na dit alles werd er verzameld op ons zonnig grasterrein voor een broodje en drankje en werd er nog lang nagebabbeld over deze geslaagde dag.  

Nog een dank aan Ann voor de broodjes! Dank aan Ronny voor alle foto’s en zeker de foto waarop ik aan het lopen ben J.